Kosova ndërmjet dy luftërave botërore


 www.radiolyra.com

06.tetor.2026

 Kosova ndërmjet dy luftërave botërore: reforma agrare, kolonizimi dhe shpërnguljet

Historianë orientues: Marenglen Verli dhe studiues të historisë së Kosovës.

Pas vitit 1918, Kosova u përfshi në Mbretërinë e Serbëve, Kroatëve dhe Sllovenëve, e cila më vonë mori emrin Mbretëria e Jugosllavisë. Gjatë periudhës ndërmjet dy luftërave, autoritetet zbatuan reforma agrare dhe politika kolonizimi që ndryshuan marrëdhëniet e pronësisë dhe vendosjen e popullsisë.

Studimet dokumentojnë marrjen dhe rishpërndarjen e tokave, vendosjen e kolonëve dhe presionet ndaj shqiptarëve. Për popullsinë bujqësore, humbja e tokës prekte drejtpërdrejt mundësinë e jetesës. Kjo është fusha e trajtuar në monografinë e Marenglen Verlit Reforma agrare kolonizuese në Kosovë: 1918–1941 dhe në kërkime të tjera mbi politikat e Beogradit. www.bksh.al

Një dokument i veçantë është memorandumi i Vasa Çubrilloviqit i vitit 1937, i njohur si Dëbimi i shqiptarëve. Ai propozonte largimin masiv të shqiptarëve dhe përdorimin e presioneve administrative, ekonomike e të dhunshme për ta arritur këtë qëllim. Dokumenti është dëshmi e drejtpërdrejtë e një projekti për dëbim.

Megjithatë, ekzistenca e memorandumit nuk provon vetvetiu se çdo propozim i tij u kthye në ligj ose u zbatua pikërisht sipas tekstit. Për këtë duhen dokumente të veçanta mbi vendimmarrjen dhe veprimet e administratës. albanianhistory.org

Në vitin 1938, Jugosllavia dhe Turqia përgatitën një konventë për transferimin e popullsisë së përcaktuar në dokument si turke nga rajonet jugore të Jugosllavisë. Projekti parashikonte 40 mijë familje. Kjo shifër ishte objektiv i marrëveshjes, jo numër i njerëzve të larguar. Studimi i Hasan Bellos thekson se konventa nuk u ratifikua.

Comments

Post a Comment

Ju lutemi të komentoni me respekt dhe pa gjuhë fyese

Popular posts from this blog

Image
SEKS & SPIUNAZH / Mossadi “mundi” Hrushovin. Si e nxorri shërbimi i fshehtë izraelit, fjalimin sekret ku do të denonconte Stalinin Gjithçka ka filluar me një aferë dashurie. Viktor Grajevski ishte kryeredaktor në Polish News Agency (PAP), i ngarkuar me çështjet sovjetike dhe europianolindore. Në realitet ai ishte hebre dhe emri i tij i vërtetë ishte Viktor Shpilman. Por vite më parë ai i ishte bashkuar Partisë Komuniste dhe shokët e tij i kishin bërë me dije se me një mbiemër si Shpilman ai nuk do te shkonte larg. Kështu që ai e ndërroi në Grajevski, i cili tingëllonte polak. Kur Ushtria e Kuqe pushtoi Poloninë në Luftën e Dytë Botërore, ai ishte fëmijë. Familja e tij kish arritur që të shkonte në Rusi dhe mezi i shpëtoi holokaustit. Pas lufte, ata u kthyen në Poloni. Në 1949, prindërit e Viktorit dhe motra më e vogël e tij emigruan në Izrael. Por ai, një komunist i vendosur dhe i flaktë, qëndroi aty; admirues i Stalinit, ai ëndërronte që të krijonte një paraj...
Lexo më shumë »

Vetqëndrueshmëria.

Ne kemi parë që vetja orientohet në drejtime të ndryshme e nxitur nga qëllime nga më të ndryshmet. Ndërkohë që shprehja “Njih vetveten” e nxit njeriun të kërkojë diagnostikim, shprehja tjetër “Duaje veten” inkurajon vetzmadhimin. Një tjetër drejtim do të ishte ai i nxitur nga qëllimi për të verifikuar vetkonceptin, ato që dimë për veten. Në këtë rast ne nuk dëshirojmë të zbulojmë diçka të re, madje as diçka të mirë rreth vetes. Në vend të kësaj dëshirojmë të arrijmë në përfundimin që mirë apo keq,“ ne e njihnim atë mjaft mirë. ” Në këtë rast kërkojmë vetqëndmeshmërinë. Ashtu si historiani që riinterpreton “faktet” për të konfirmuar një teori të preferuar, ne kërkojmë, përpunojmë dhe rikujtojmë informacion të tillë dhe në mënyrë që të konfirmojë konceptin tonë për veten. Për ta provuar këtë në një eksperiment, Subjekteve që e kategorizonin veten si të nënshtruar dhe atyre që e konsideronin veten të panënshtruar iu dhanë opinione dhe vlerësime mbi personalitetin e tyre. Informacioni që ...
Lexo më shumë »