Njerëzit me depresion mësuan të ndikonin në një qendër të motivimit në tru

 www.radiolyra.com 

Njerëzit me depresion mësuan të ndikonin në një qendër të motivimit në tru—por përfitimi ishte jetëshkurtër

Një provë e randomizuar dhe e kontrolluar në Molecular Psychiatry testoi biofeedback-un me rezonancë magnetike funksionale prej shtatë Tesla.

Gjashtëdhjetë e dy persona pa trajtim medikamentoz—me depresion madhor ose pa çrregullim psikiatrik—u caktuan rastësisht në biofeedback aktiv ose të rremë. Grupi aktiv shikonte në kohë reale një tregues të aktivitetit të zonës tegmentale ventrale, një rajon i vogël dopaminergjik i lidhur me motivimin dhe shpërblimin.

Provat e verifikuara

Grupi me depresion që mori biofeedback real tregoi përmirësim më të madh klinik menjëherë pas seancës dhe pas 24 orësh.

Përmirësimi u pa kryesisht te humori depresiv dhe afekti negativ, jo te afekti pozitiv.

Trajnimi aktiv forcoi komunikimin funksional ndërmjet zonës tegmentale ventrale dhe korteksit ballor anësor.

Aftësia më e mirë për ta rregulluar rajonin cerebral lidhej me përmirësim më të madh klinik.

Dallimi ndërmjet grupeve nuk ishte më statistikisht domethënës pas shtatë dhe tridhjetë ditësh.

Prova e randomizuar në Molecular Psychiatry⁠�

Çfarë ka ndryshuar

Studimet e mëparshme të neurofeedback-ut për depresionin janë përqendruar shpesh te amigdala ose në rrjete të mëdha cerebrale. Ky studim synoi drejtpërdrejt një strukturë të vogël dopaminergjike të lidhur me motivimin.

Ai tregon se njerëzit me depresion mund të mësojnë, të paktën përkohësisht, të ndikojnë në aktivitetin e këtij qarku duke përdorur strategji mendore dhe informacion cerebral në kohë reale.

Pse ka rëndësi

Depresioni nuk përbëhet vetëm nga trishtimi. Te shumë persona shfaqet si mungesë energjie, motivimi dhe interesi. Synimi i qarkut dopaminergjik mund të hapë një rrugë plotësuese për pacientët që nuk reagojnë mjaftueshëm ndaj barnave ose psikoterapisë.

Megjithatë, pajisja shtatë-Tesla është e kushtueshme dhe shumë më pak e përhapur se rezonanca magnetike e zakonshme.

Kufizimet kryesore

Vetëm 32 pjesëmarrës kishin depresion: 17 morën biofeedback aktiv dhe 15 biofeedback të rremë.

U zhvillua vetëm një seancë trajnimi.

Përfitimi nuk mbeti statistikisht i dallueshëm pas një jave.

Rezultati kryesor klinik u ndërtua duke kombinuar disa matje në një faktor statistikor.

Shumica e analizave të veçanta të simptomave ishin eksploruese.

Studimi u krye në një qendër të vetme dhe kërkon përsëritje të pavarur.

Nuk është treguar se metoda funksionon më mirë se psikoterapia, barnat ose trajtimet e tjera ekzistuese.

Provë: Një seancë biofeedback-u cerebral prodhoi përmirësim afatshkurtër dhe ndryshime në lidhjen e qarqeve të motivimit.

Interpretim i arsyeshëm: Disa simptoma të depresionit mund të modifikohen duke trajnuar drejtpërdrejt qarqet cerebrale përkatëse.

E paprovuar: Metoda nuk është ende trajtim klinik i vërtetuar dhe nuk ka dëshmi për përfitim afatgjatë.

Përfundimi

Gjetja më korrigjuese është ajo për traumën: dëmi psikologjik është real, por nuk mund të reduktohet në pohimin se “trauma e zvogëlon gjithmonë hipokampusin ose amigdalën”. Gjetja më eksperimentale tregon se rregullimi i qarkut të motivimit është i mundur, por efekti i një seance është i shkurtër dhe ende larg përdorimit të zakonshëm klinik.