Truri nuk e përpunon shpërblimin njësoj te të gjithë njerëzit

 www.radiolyra.com 

Truri nuk e përpunon shpërblimin njësoj te të gjithë njerëzit

Një studim në Nature Communications analizoi skanime fMRI nga pesë kohorta, me gjithsej 1.251 pjesëmarrës. Autorët identifikuan dy modele të përsëritshme të reagimit ndaj shpërblimit.

Provat e verifikuara

Te një grup, striatumi ventral reagonte më fort ndaj sinjaleve që paralajmëronin shpërblimin.

Te grupi tjetër, reagimi ishte më i fortë kur shpërblimi merrej realisht.

Modelet u përsëritën në kampione dhe qendra të ndryshme.

Barnat që bllokojnë receptorët D₂/D₃ të dopaminës—risperidoni, haloperidoli dhe amisulpridi—e zvogëluan në mënyrë selektive reagimin e pritjes te grupi i parë.

Aripiprazoli, i cili vepron ndryshe mbi këta receptorë, e ndryshoi reagimin kryesisht te grupi i dytë.

Te pacientët me psikozë, sinjali më i dobët i pritjes lidhej me më shumë simptoma negative. Studimi në Nature Communications⁠

Çfarë ka ndryshuar

Studimet e mëparshme shpesh llogaritnin një reagim mesatar të trurit ndaj shpërblimit. Rezultatet e reja tregojnë dy fenotipe të dallueshme: disa njerëz nxiten më shumë nga pritja, ndërsa të tjerë nga rezultati.

Pse ka rëndësi

Këto dallime mund të ndihmojnë në shpjegimin pse të njëjtat barna dopaminergjike japin përfitime ose efekte anësore të ndryshme. Në të ardhmen, reagimi cerebral ndaj shpërblimit mund të ndihmojë në përshtatjen e trajtimit të psikozës, varësive ose mungesës së motivimit.

Kufizimet

Kohortat ku u testuan barnat ishin shumë më të vogla se kampioni i përgjithshëm.

Fenotipet u përcaktuan nga një detyrë specifike dhe skanime fMRI.

Lidhja me simptomat e psikozës nuk provon se modeli cerebral i shkakton ato.

Studimi nuk tregoi ende se përdorimi i skanimeve për zgjedhjen e barnave përmirëson trajtimin real.

Artikulli është version i pranuar dhe i rishikuar, por ende në redaktim përfundimtar.

Provë: Dy modele të përsëritshme të përpunimit të shpërblimit reaguan ndryshe ndaj barnave dopaminergjike.

Interpretim i arsyeshëm: Dallimet individuale në sistemin e shpërblimit mund të jenë një hap drejt psikiatrisë më të personalizuar.

E paprovuar: Këto skanime nuk janë ende test klinik për zgjedhjen e antipsikotikut.

Përfundimi: Gjetja me rëndësinë më të drejtpërdrejtë shoqërore është se normat e një fushe universitare mund të mbrojnë anëtarët e grupit dominues edhe kur rezultatet e tyre janë më të dobëta. Gjetja më befasuese psikologjike është se një aftësi themelore e të mësuarit mund të dobësohet—jo të përmirësohet—gjatë rritjes.